Marnix Pauwels

Wat wil je weten?

nummer 4
(Ik doe het best goed op feesten en partijen.)

Ha!

 

Deze bio schreef ik voor mijn uitgever:

‘Marnix Pauwels (Arnhem, 1968) is copywriter, columnist, auteur, geluksfilosoof, dichter, coach, vader, liedjesschrijver/zanger, liefhebber van mooie vrouwen, gelegenheidsvisser en erkend ervaringsdeskundige op het gebied van zo’n beetje elke psychische stoornis denkbaar. Na een leven vol roekeloze verslavingen, eindeloos verstoppen en keihard cynisme, kwam hij begin 2013 tot een inzicht dat alles compleet veranderde. Sindsdien is hij bijna fulltime een onverstoorbaar blije eikel.’

En het is waar.

Maar ooit was dat inderdaad wel anders.

Ooit bracht ik maanden door in een bunker van verdriet, levend in rauwe radeloosheid.

Ooit waren er weken dat opstaan geen uitdaging was, maar een volstrekte onmogelijkheid. Vallen en opstaan als dagelijks ritueel. Vallen. Opstaan. Tandenpoetsen. Vallen. Opstaan. Werk (als dat lukte). Eén stap vooruit, twee terug, of zelfs drie. Soms andersom.

Gezegend mens.

Ik heb ooit een jaar niet gewerkt, uit pure ellende en onmacht. En ik heb vijfentwintig jaar wél gedronken en drugs gebruikt.

Ondertussen studeerde ik 2,5 jaar rechten (zonder resultaat), werkte ik bij een van de grootste reclamebureaus van Nederland, componeerde en zong ik liedjes, kreeg ik een gewéldige dochter, had ik stormachtige relaties, richtte ik mijn eigen bureau op, en schreef ik zes boeken, talloze blogs en columns, en zes miljoen tweets en gedichten.

En de laatste paar jaar heb ik me zeer grondig en vol onstuitbare overgave als transformative coach ontwikkeld.

Daarom kan ik nu zonder enige schroom zeggen: ik ben een fucking gezegend poppetje. Sinds enkele jarenopvallend stabiel en positief -zonder daar een soort evangelie van te maken. Ik ben niet meer verslaafd, niet meer angstig, en niet meer depressief (alhoewel mijn psychiaters dat nooit zo voorspeld hadden).

Ik ben niet meer woest en cynisch, en voel me geen slachtoffer van omstandigheden meer. En ik weet ook precies hoe dat komt.

Met die kostbare kennis help ik mensen -serieus succesvol- veranderen, groeien en dingen doen die ze nooit eerder durfden. Jou misschien ook?

Kijk vooral even op de pagina over coaching.

En laat vooral van je horen als je daar behoefte aan hebt!

Veelgestelde vragen.

Is het moeilijk om een boek te schrijven?

Niet als je kunt schrijven. En dan bedoel ik niet eens fantástisch schrijven. De grootste misvattig is dat je boek al min of meer perfect in je hoofd moet zitten, dat het allemaal klopt en het er in één keer op moet staan. Nope. Als je een boek wil schrijven ga je schrijven, dan ga je aan de slag. Inspiratie komt als je bezig bent, niet als je erop gaat zitten wachten.

Oh, en doe een beetje rustig aan met de verwachtingen. Soms hangen mensen zó veel aan hun nog te schrijven boek, dat ze er niet eens aan beginnen.

Heb je een coachopleiding gevolgd?

Ja en nee.

Het leven is mijn belangrijkste opleiding. Tientallen jaren werden beheerst door verslaving, angst en depressie, en ik heb heel veel tijd doorgebracht in de regulliere mentale gezondheidszorg, maar daaromheen ook duizenden boeken gelezen en zelf alles uitgezocht. Ik volg op dit moment Supercoach Academy van de Amerikaanse coach Michael Neill, maar dat is meer een rijke verdieping van wat ik al weet, dan een echte opleiding.

Iedereen kan zich coach noemen, en dat betekent dat er geen enkele kwaliteitsgarantie is. Maar het betekent ook niet dat een diploma of certificaat je beter in je vak zou maken. Coaching is een unieke vaardigheid die zich pas echt in de praktijk (door het heel veel te doen) laat leren.

Overigens is een briljant leven niet slechts weggelegd voor specialisten en harde werkers: je moet alleen weten waar je moet kijken.

Patat of friet?

Dat is een discussie voor mensen die geen leven hebben. Who fucking cares.

Oh, en oorlog zonder uitjes.

Heb je een pak?

Ja. Ik heb één pak. En wat colbertjes. En een smoking.

Ik kan ze allemaal ook best goed hebben, maar ben er nou eenmaal nooit echt mee opgegroeid.

Verwacht dus geen formeel gedoe. Tenzij ik zin heb in formeel gedoe.

Waarom zijn er zo weinig veelgestelde vragen?

Omdat ik de website live wilde hebben, en geen geduld had om eerst nog na te denken over de andere vragen. Maar die komen, echt!

Mail me vandaag nog!

Misschien speel je al wat langer met het idee om een coach in te schakelen. En misschien is het moment nooit perfecter geweest om dat te doen.

Dus waar wacht je nog op?!