![]() |
||||
![]() |
|
|
![]() |
|
![]() |
|
![]() |
||
|
10 Apr '04 Niets. Is genoeg. In zijn mottige vaalgrijze hazenpak zag Xander er ronduit verlopen uit. Een rafelige mand met blikjes bier maakte het beeld compleet. Ik had net de egels gevoerd, en zat met de zaterdagkrant op het bankje voor mijn huis. Af en toe scheen de zon, en dat was net genoeg om het zonder jas uit te houden. Xander ging hijgend naast me zitten. "Pikkemans, alles coolio?!" Hij kwakte zijn grote hand amicaal op m'n schouder, nam een blik uit de mand en trok gedecideerd het lipje aan flarden. Een beweging die hij duidelijk al vele malen had gemaakt. Het zag er dubieus soepel uit. Ik vouwde de krant op en legde het dikke pak nieuws voor me op de grond. Zo zaten we een tijdje. Twee tevreden vrienden. Geen sociaal gewenste conversatiedrang. Gewoon zitten. En zijn. Toen de mand leeg was, bleek Xander te slapen. Ik legde voorzichtig het economiekatern over hem heen. Een ronkende haas met slappe oren. # | 17:42 | | vier meningen |
||||
![]() |
||||