(Huh? Waarom gaat het dan niet met plaatjes in html?)

Fucking fuck!!

(Nou ja, liever gruwelijk aantrekkelijk dan technisch)

Kutzooi.

Misversteend.
Allochtoonzetting.
Mutantheelkunde.
Or.
Verpleisteren.
Briefpap.
Uitfruit.
Tafelbedrijf.
Tussenkant.
Mawieupieu.
Koon Kroon (maar dat zijn er eigenlijk twee).

Neem een pan zonder deksel. Braad de schoongemaakte wijting 5 minuten aan op middelhoog vuur, en voeg de kruiden toe. Zet nu de pan in de tuin, en wacht op regen.

Smakelijk!

Ga ik snel even elders kijken.

Ga ik nu even de bloedzuigers weken.

Wat een team.

Morgen een goudeerlijke review.

ik vond het wel best; volgens mij hield híj zich in. Maar je bent vrienden.

Toch?

Na een halfslachtig avondje in m'n eentje voor de tv had ik de lichten uitgedaan, de thermostaat teruggedraait, oude kranten gesorteerd, de kazen gekeerd, twee dvd's op de mat gelegd (Morgen Retourneren!) en vier crackers met jam gesmeerd. Tijd om de rest van de avond in bed stuk te slaan.

Het was misschien een uurtje later, zoiets, toen ik vanuit mijn comfortabel warme bed een vaag getik hoorde. Nee, het was eigenlijk meer een soort gekras. Met een tikgeluid. Een soort tikgekras. In elk geval zat ik er bepaald niet op te wachten. En toen brak de hel los.

Xander (ik herkende 'm aan zijn specifieke spijkerbroek) knalde door het slaapkamerraam.

Hangend aan een slim geknoopt touw, gekleed in een High Profile camouflagepak inclusief masker, slingerde hij zijn flegmatieke lijf schreeuwend door 15 milimeter glas. Alle lichten gingen aan. De slimgeplaatste sirenes loeiden oorverdovend.

"Dit!", gilde een hijgende X nadat hij zich had losgemaakt van het haakje waaraan ik mijn badjas meestal hang, "... dit is mijn VRAAAAKKK!!"

Hij spoot op het bed af, sloeg een hazenhaak naar links en rende keihard door de slaapkamerdeur heen. Ik ging rechtop zitten.

Naast, achter, boven en onder mij hoorde ik meubilair dat geminimaliseerd werd. De vier Duitse herders die ik te logeren had piepten in doodsangst. Ramen sneuvelden. Een enkele angstige kat. En in de kelder viel mijn opgezette wezelfamilie om. Tijd om in te grijpen.

Ik vond 'm in de keuken. Onder het bloed en wezenloos. Het mens achter de tv-ster. Verdwaasd. Hulpeloos. Een vriend in nood. Iemand die je moet steunen, moet hélpen. Ontzien!

De joint was snel gevonden.

Ik stak 'm aan, inhaleerde diep (echt heel diep en toen nog een keer of vier!) en overhandigde de staak verzoenend aan X.

Een medicinaal gebaar.

Helpende spliff.

Xander sliep. Natuurlijk.

Klootzak.

Dat heb ik dus geïntroduceerd.

Als je een croissantje eet in de tram.
Je haren kamt voor een vergadering.
Tijdens het paaseieren (be)schilderen.
Of het stiekem neuken van je onweerstaanbare oprisping.
In de kerk, als de hosties op zijn.
Op zondagochtend.
Vlak voor het branden van een illegaal verkregen film.
Terwijl je de 12-jarige huiskat boven het fornuis houdt.
Of gewoon
gewoon
of

niet