Writer’s block bestaat niet.

Van mijn eerste boek, Vrij, werden meer dan 10.000 exemplaren verkocht.

‘De nachtmerrie van iedere auteur’, zei iemand bij de uitgeverij destijds tegen me.

‘Hierna zul je altijd moeten vechten tegen de druk van dat eerste succes, en het zal je vermogen om te creëren verlammen’.

En dat klopt, tenminste: als je gelooft dat er zoiets bestaat als ‘prestatiedruk’.

Maar dat doe ik niet.

Het simpele bewijs daarvan is dat ik na Vrij nog zes boeken heb geschreven, er nog minstens twee minimaal half af heb, en ik zeker weet dat er nog een heleboel gaan volgen.

Writer’s block bestaat niet.

Het is geen ding, geen feit, geen vaststaand solide fenomeen.

We gaan enorm gebukt onder ideeën, en dat hebben we over het algemeen niet door.

Veel mensen hebben een bloedhekel aan maandag, maar niemand zal ooit een stukje maandag kunnen laten zien, of maandag aanwijzen, of ook maar énig bewijs kunnen leveren van de directe combinatie tussen een dag en een gevoel (hoe zou dat in godsnaam fysiek werken?).

Voor hele volksstammen is spreken in het openbaar een gruwel, omdat het ‘nou eenmaal eng is om voor een zaal met mensen te staan’.

Maar er zijn genoeg personen die het juist heel tof en inspirerend vinden om te doen.

Een zaal mensen kan ons niet beïnvloeden.

Regen kan ons gevoel niet kleuren.

Maandagen en files hebben niet het vermogen ons te frustreren.

Werk kan geen stress veroorzaken.

We voelen altijd, 100% van de tijd, onze gedáchten over onze omgeving.

Wat we denken, hoe we de wereld zien, wordt kleurrijk in ons tot leven gewekt door een mix van onze ideeën over alles, verbeeldingskracht en bewustzijn, en zo ervaren alsof het om de keiharde waarheid gaat, en niet een uiterst persoonlijke interpretatie.

Daarom kunnen twee mensen exáct dezelfde voetbalwedstrijd zien en volkomen tegenstrijdige emoties ervaren, die gek genoeg allebei zogenaamd veroorzaakt worden door precies dezelfde uitslag.

En zo is het ook met schrijven.

Writer’s block bestaat niet.

Het is gewoon weer een van de eindeloos vele concepten die we bedacht hebben geroepen om de menselijke ervaring een naam te geven, die uiteindelijk tegen ons gaat werken.

Het is een zoveelste exponent van onze aandrang om te labelen, waarbij het label een eigen leven gaat leiden en ons gruwelijk lijkt dwars te zitten.

Writer’s block bestaat niet, maar wat wél bestaat is een kop vol zorgelijke gedachten, beperkende ideeën, benauwende interpretaties en wurgende voorspellingen, en met zo’n kop vol herrie stroomt het nu eenmaal niet lekker.

Het is de rusteloze geest die vrije creatie in de weg staat, en zodra je dat ontdekt en gaat herkennen, zie je ineens dat al die herrie en blokkerende onzin in je hoofd altijd tijdelijk is en ons niets kan maken.

Writer’s block is niet meer dan een naam voor een druk hoofd.

Geef het even, laat het met rust, en je keert vanzelf weer terug naar een staat van helderheid.

En dáár worden bestsellers geboren.