De ideale mix voor het leven.

Hoe ervaren we het leven eigenlijk?

Hoe vóelen we?

Het antwoord op die vragen betekent het verschil tussen angst en wantrouwen aan de ene kant, en vrijheid en openheid aan de andere.

Het is ronduit bevrijdend om in te zien hoe het psychologische systeem precies werkt, vóórdat we verstrikt raken in de vorm, in de pijn en complexiteit die we toekennen aan de situaties waarin we leven.

Voordat het hopeloos persoonlijk wordt.

Het betekent niet dat onze ervaringen niks meer waard zijn of niets voorstellen of niet gevoeld moeten worden, maar het zorgt ervoor dat we een ruimer beeld hebben van het systeem.

En dat ruimere beeld geeft ons de kans minder uit het veld geslagen te worden, minder in de war te raken, meer te ervaren en ons tóch sterker te voelen.

Je ervaring van het leven is niet de realiteit: het is een tijdelijke, hoogst intieme inschatting, volledig gekleurd door je ideeën en stemmingen van het moment.

Een inschatting die continu verandert en bepaald wordt door wat je tot nu toe geleerd hebt, en niet hoe het ís.

We denken dat we het leven om ons heen rechtstreeks ervaren, maar het is puur het resultaat van onze huidige ideeën erover.

Wat je op dit moment heel erg vindt, blijkt over twee jaar misschien wel de grootste zegening ooit.

Wat nu vreselijk complex lijkt, is misschien ooit wel heel erg eenvoudig.

Wat nu onoverkomelijk en verschrikkelijk voelt, is ooit een vage herinnering.

Maar zo zien we het niet.

Nu niet.

We behandelen de huidige kijk op ons leven als heilig, als 100% waar, als de onwrikbare en totaal heldere interpretatie van hoe het is, in plaats van de uiterst persoonlijke en tijdelijke versie ervan, de rommelige, onzekere, halfslachtige en slordige glimp van een wereld.

We kunnen de wereld niet zien in het licht van het grotere geheel, en daarom voelen we ons zo enorm kwetsbaar.

We zien niet dat we verbonden zijn met iets groters, dat we dat grotere zelfs zíjn.

We zijn ons niet bewust van de lijnen die de blauwdruk van ons bestaan vormen.

Het is bevrijdend om te weten hoe de psychologische ervaring werkt, omdat het ons de kans geeft er niet meer zo in verstrikt te raken.

Ze gebéuren nog steeds, die situaties die bijna iedereen lastig of ondraaglijk vindt, je blijft gewoon van alles voelen, maar het is toch anders, minder persoonlijk, minder op jou gericht, minder eng en zwaar.

Minder kansloos.

Het scheelt enorm om te weten dat er een plek is waar het allemaal ontstaat, en dat wij in feite de ruimte zijn die van moment tot moment die nieuw gecreëerde ervaringen kan beleven.

Het is de tragiek van de mens dat we ons volledig verliezen in die ervaringen… zonder ons te realiseren dat het persoonlijke illusies zijn.

Tijdelijk, willekeurig.

Momentopnames.

Het is de kunst om de ervaring zelf te mengen met het systéém achter de ervaring, met het weten hoe het werkt.

Zodat je je niet compleet verliest in wat je op dat moment denkt dat er gebeurt, maar je er ook weer niet compleet van afsluit, als een ongenaakbare robot.

Ergens in het midden vindt de prettigste, meest ruime en kansrijke ervaring van het leven plaats.

Tussen het idee dat het leven je continu belaagt met problemen en het weten dat juist niets persoonlijk is, wacht de plek waar je het sterkst bent als mens, waar je floreert.

Daar ben je buigzaam, sterk, creatief, open, vol vertrouwen.

Dát is de ideale mix.