Rationele mensen zijn grappig.

Vind ik dan.

Ze hebben altijd gelijk (vinden zij dan), maar zijn vrijwel nooit echt uitbundig gelukkig.

Wie prat gaat op zijn of haar nuchterheid, ontkent tegelijkertijd een heleboel moois.

Want het leven is nou eenmaal geen kwantumfysica.

Alles wat écht interessant en boeiend en opwindend is, is vaag en niet te vangen.

Vriendschap is vaag.

Schoonheid is vaag.

Intuïtie is vaag.

De slappe lach is vaag.

Inspiratie is vaag.

Het heelal is natuurlijk gewoon heel vaag.

En liefde?

Super vaag.

Maar ook super cool.

Het enige moment dat ik de discussie aan ga met rationele figuren is als ze me inhuren als coach.

Want dan gaat het duidelijk om mensen die op de een of andere manier wel inzien dat de ratio grenzen kent, dat het intellect misschien toch niet álles is en kan, en dat leven op één (linker)hersenhelft eigenlijk best beperkt is.

Ook cool, en vaak het begin van de meest geweldige ontdekkingen en openbaringen.

Nou hoef je natuurlijk niet te kiezen tussen óf rationeel, óf gevoelsmatig.

Zo zwart/wit is het niet, en werkt het niet.

Tenzij je heel rationeel bent natuurlijk.

Maar daar kunnen we het dan best eens over hebben.

(Mail me maar.)

Share This

Share this post with your friends!